امشب با مامانی و بابایی و خواهری رفته بودیم نمایشگاه قرآن. به خاطره مراسم رژه فردا و بسته شدن خیابون کنار نمایشگاه ترافیکی عظیم جلوی در نمایشگاه به وجود اومده بود.

اینم پوستر نمایشگاه:

این نمایشگاه ۵۰ تا غرفه داشت.میشه گفت جزء اون دسته از نمایشگاه های خیلی خلوتی بود که تو عمرم دیده بودم. بازدید مسئولین استان از این نمایشگاه بسیار افتضاح بوده فقط حدود ساعت ۹ شب بود که فرماندار با یه سری دیگه برای بازدید به نمایشگاه اومدند.

اینم یه عکس از غرفه ها و بازدیدکننده ها

مراسم سخنرانی آقای سلیمانی در رابطه با نمایشگاه( لازم به ذکر است که این من با این آقا فقط شباهت فامیلی داریم نه نسبت خاصی)

اینم یه عکس از کارهای کلاژ آیات و احادیث یه هنرمند قزوینی که متاسفانه اسمشون رو نمی دونم

اینم کتاب خیاطی وسط کتابهای قرآنی مسخره نیست!!!!!!!!

در کل نمایشگاه بدی نبود اما یه سری از مسئول های غرفه ها از این بسیجی هایی بودن که باعث شد تا من کلی عصبانی بشم و نزدیک بود با یکیشون دعوا کنم.

برای دیدن این پست به پسورد نیاز دارین

این روزها اصلاْ خوشحال نیستم. شاید بپرسید برای چی؟ دلیلش اینه که فقط چند روز تا باز شدن مدرسه ها نمونده حالا خدا رو شکر امسال دیگه سال آخره و میرم پیش دانشگاهی. از مدرسه خسته شدم دلم یه محیط جدید میخواد.

این عکسی هم که می بینید عکس مدرسه ماست. مسئول های مدرسه این همه داد میزنن موبایل نیارین مدرسه و از این چرت و پرت ها. جرئت رو حال کردید موبایل که بردم مدرسه هیچ تازه عکسم گرفتم اونم نه فقط از مدرسه بلکه از بچه های مردم هم عکس گرفتم البته نه این که فکر کنین عمداْ ازشون عکس بگیرم نه این آدم های مزاحم بودن که اومدن تو عکس من.

بچه بودم چقدر برای مدرسه ذوق داشتم. یک ساله بودم که خواهر جونم رفت کلاس اول ابتدایی من از همون یکی دو سالگی عاشق درس و مدرسه بودم. اما بعد که سال ها گذشت و خودم رفتم مدرسه دیدم چیزی نبود که انقدر انتظارش رو کشیدم. با این سیستم آموزشی مسخره ما مگه میشه بچه ها از مدرسه متنفر نشوند.(بهم گفتن سیاسی ننویس اما مگه من می تونم)

آخی ۱۱ سال از عمر نازیننم تو این سیستم مسخره با بعضی از این مسئولین مزخرف هدر شد.

یکی از سیستم های مسخره ای که تو مدرسه های وجود داره سیستم بی عدالتی و ظلم به دانش آموزهاست. این ناظم ها  هم که دیگه احساس میکنن یه حکومت مستقل تو مدرسه ها تشکیل دادن. نمی دونم این ها فکر نمی کنن اون دنیا به خاطر این همه ظلم که بچه ها میکنن چه طوری میخوان جواب بدهند.

 یه چیز دیگه هم هست اونم گرون فروشی بیش از حد خوراکی ها در مدرسه هاست. آخه این انصافه که جنس ۱۰۰ تومانی رو دو برابر قیمت بفروشن. مدرسه که نماد کوچیکی از جامعه است اینجوریه وای به حال جامعه بزرگتر.

کتاب های بیخود هم که یه موضوع دیگه هستن یه مشت چرت و پرت و با کلی اعتقادات و تفکرات خودشون قاطی کردن شده یه کتاب ۲۰۰ صفحه ای و بچه های بیچاره رو مجبور میکنن این ها رو حفظ کنن. ۲۰۰ سال یکبار هم به خودشون زحمت نمیدن این ها رو up to date کنن.

البته نباید از همه چیز این مدرسه ها انتقاد کنم چون در طول این چند سال چیزهای خوب زیادی هم بوده که باعث شده تا این بدی ها کم رنگ تر بشه اونم معلم های خیلی خیلی خوبم بودند که از همشون ممنونم 

امروز در سایت آفتاب به نقل از خبرگزاری مهر در نوشته ای بود با تیتر "روش های مصرف مواد مخدر را از مجموعه های ماه رمضان بیاموزید" مضمون این نقد این بود که سریال های ماه رمضون امسال هر کدوم به نحوی انواع و اقسام مواد مخدر رو با شیوه مصرف اون به مردم آموزش می دهند.

من هم این موضوع به نظرم جالب اومد و در این پست هم سعی دارم نظر خودم رو راجع به این سریال ها بنویسم و هم از شما بخوام که نظرتون رو در مورد اون ها بیان کنید.

من خودم علاقه زیادی به تلویزیون و سریال های اون ندارم چون عقیده دارم هر سریال در عین حال که یه نکته مثبت رو آموزش می دهد در کنار اون هزاران نکته اخلاقی منفی هم در بر دارد که هر کدوم می تونن به نحوی بر رفتار اقشار مختلف جامعه تاثیر گذار باشه.

به عقیده من سریالی که بیشترین تاثیر غلط رو می تونه داشته باشه سریال بزنگاه هست که خیلی راحت زندگی یه معتاد و روش های مصرف مواد مخدر رو نشون میده. قبل از نشون دادن این فیلم آمار اعتیاد در کشور ما به اندازه کافی بالا بوده چه برسه بعد از اکران این فیلم که نکات منفی زیادی رو به مردم آموزش داده.

نکته دیگه ای هم که در چندتا از این فیلم ها دیدم توهین به بعضی از مردم جامعه بود که با ساده نشون دادن اون ها سعی در جذب بیشتر بیننده داشتن.

و نکته آخر که به سریال ها مربوط نمیشه مسئله افزایش بیش از حد پیامهای بازرگانی قبل از این سریال هاست که از نظر من نه تنها کسی به اون ها توجه نمی کنه بلکه باعث عصبانی شدن بیننده ها عوض کردن کانال تلویزیون و در نهایت عدم توجه از سوی بیننده ها میشه.

من از کسانی که این مطلب رو خوندن خواهش میکنم نظرشون رو راجع این سریال ها در قسمت نظرات بیان کنند.

منبع عکس تبیان

مامان جون آرتا کوچولو  یه بازی جدید اختراع کرده که به اون می پردازیم.

اسم بازی:دوست داشتی چیکاره بشی و برعکس

1.وقتی 9 سالم بود دوست داشتم جراح مغز و اعصاب بشم اما یه مشکل کوچیک وجود داشت اونم این بود که من از خون وحشت دارم و یه مشکل دیگه هم این بود که من به بوی الکل حساسیت دارم و وقتی تویه محیطی که بوی الکل میاد قرار بگیرم فشارم به شدت پایین میاد و تقریباً بیهوش میشم این طوری بود که حتی اسم رشته تجربی رو از ذهنم پاک کردم.

2. وقتی 10 سالم بود دوست داشتم کارگردان بشم.

3. وقتی 12 ساله بودم می خواستم خبرنگار بشم.

۴. وقتی ۱۴ ساله بودم تصمیم داشتم برم دانشکده افسری

۵. وقتی 15 ساله بودم و از زمانیکه تویه کلاس های رباتیک شرکت کردم فهمیدم به برنامه نویسی علاقه زیادی دارم و تصمیم دارم ساله دیگه تو رشته کامپیوتر شرکت کنم

شغل هایی که ازش متنفرم:

کارهایی مثل آرایشگری و خیاطی

معلمی، چون اصلاً حال و حوصله سر و کله زدن با بچه های مردم رو ندارم و به هیچ وجه هم صبر ندارم و همه ی کتاب رو یه روزه به بچه های مردم درس میدادم تا از شرشون خلاص بشم.

کارهایی مثل وکالت و سایر رشته های علوم انسانی

از همه ی این ها گذشته حالا کنکور سال ۸۸ هست که مشخص میکنه من در آینده چیکاره میشم.

آخه آدم این همه درس بخونه آخرش این طوری بشه. این بی عدالتی و ظلم نیست.

انشاالله خدا سایه دانشگاه آزاد رو از سر این داوطلب های کنکور کم نکنه که حداقل در ازای پولی که میدی خیالت از بابت همه چیز راحته.

خداییش اگه از لحاظ امکانات و سطح علمی و هزار چیز دیگه بخوای حساب کنی می بینی دانشگاه آزاد از دانشگاه سراسری به مراتب بهتر است.

سلام به همه دوستان خوبی که لطف کردند و به وبلاگ من سرزدند. امیدوارم روزه و نمازهای همگی تویه این دقایق و ثانیه های ارزشمند مورد قبول حق قرار بگیره. منو هم فراموش نکنید و حتماْ حتماْ برام دعا کنید. الان که دارم این مطلب رو می نویسم حسابی سر گیجه دارم.

وای ی ی ی ی ی ی ی  هنوز یک ساعت و نیم تا افطار مونده.

امروز که اولین روزی هست که روزه می گیرم حالم این طوریه، تا روز آخر خدا به خیر بگذرونه.........

تویه این پست موسیقی تیتراژ ابتدایی سریال حضرت یوسف رو برای دانلود گذاشتم.

من که عاشق این موسیقی هستم. لذتی که تویه این موسیقی هست تویه هیچ آهنگ دیگه ای پیدا نمیشه.

بهتون پیشنهاد میکنم حتماْ دانلودش کنید

این عکس رو یکی از دوستام برام فرستاده بود فکر شاید بد نباشه اگه این عکس رو تویه وبلاگم قرار بدم و چند خطی در رابطه با این عکس به ظاهر طنز بنویسم.

شاید در نگاه اول به این عکس همون طور که گفتم به نظرتون یه عکس طنز بیاد اما به نظر من این عکس بیانگر موضوعی هست که نه تنها طنز نیست و خنده ای هم نداره بلکه نشون دهنده بی فرهنگی مردم جامعه ی ما و مخصوصاْ پسرهای ایرانی هستش.

بی فرهنگی مردم فقط به این جا ختم نمیشه بلکه تویه هر زمینه شما می تونید نمونه های زیادی از این موضوع رو مشاهده کنید..................

چطوری میشه به بهتر شدن اوضاع کمک کرد؟

این عکس ها متعلق به نمایشگاه زنان نام آور و نوآور هستن که در هلال احمر قزوین برپا شده.

درمورد نمایشگاه هم باید بگم که خوب بود البته برای کسانی که حال و حوصله دیدن نمایشگاه های بزرگ و طولانی رو دارند، من که زیاد خوشم نیومد و برام خسته کننده بود.

تویه این نمایشگاه سعی شده بود تا توانمندی های زنان ایرانی رو به نمایش بگذارند که فکر می کنم با در نظر نگرفتن خیلی از مشکلات که تویه نمایشگاه وجود داشت میشه گفت تا حدی موفق بودند.

برای دیدن بقیه و عکس ها و دیدن بیلبورد اهداف نمایشگاه روی ادامه مطلب کلیک کنید.

البته باید بگم انقدر که جمعیت زیاد بود نتونستم زیاد عکس بگیرم چون هر وقت که می خواستم عکس بگیرم و مشغول تنظیم کادر بودم یه آدم مزاحم وسط عکس ظاهر میشد و همه ی کار منو به هم میزد.

ببخشید که روی عکس ها واتر مارک گذاشتم خودم از این کار متنفرم اما به دلیل یه سری مسائل مجبور شدم.

برای دیدن بقیه عکس ها روی ادامه مطلب کلیک کنید

مسئولین آموزش و پرورش کشور کی می خوان از خواب بیدار بشن و به جای این چرت و پرت هایی که به بچه ها تو مدرسه ها یاد میدن،بچه ها رو برای زندگی تو دنیای جدید آماده کنن؟ اگه یک ساعت در هفته به بچه ها فرهنگ استفاده از اینترنت آموزش داده میشد الان چت روم هامون این طوری نبود، یه آدم به خودش اجازه نمی داد بیاد از وبلاگ مردم دزدی کنه،تا وارد یه وبلاگ می شدن و میدیدن که نویسنده این وبلاگ یه دختره به فکر دوستی با اون نمی افتادن.

واقعاْ از این مردم خسته شدم،آخه تا کی قراره اوضاع این طوری باشه؟؟؟

چرا این مردم نمی فمهند وقتی میشه از این محیط برای تبادل فرهنگ استفاده کرد چرا برای رواج بی فرهنگی از اون استفاده می کنید؟؟؟ کی رویه این موضوع نظارت می کنه؟؟؟؟

نصفه مطالب این وبلاگ ها چرت و پرته، تویه همین بلاگفا چندتا وبلاگ رو دیدم که به موضوعشون توهین به چیزهایی بود که هنوز برای خیلی از آدم ها ارزش داره.

تا کی می خوان به مقدسات و ارزشهامون توهین کنن و حرف نزنیم؟؟؟؟؟؟

حالم از آدم های دزد به هم میخوره.......................

واقعاً یه سری از آدم ها جنبه استفاده از اینترنت رو ندارن.

آخه یکی نیست به این آدم های مسخره بگه تو که خلاقیت نوشتن وبلاگ رو نداری چه به درست کردن وبلاگ برو چت کن فکر می کنم بیشتر به دردت بخوره.

به این عکس نگاه کنید. عکس سمت چپ تصویر واقعی و تصویر سمت راست با استفاده از ابزارهای فتوشاپ درست شده.

من خیلی ها رو دیدم که آرزو دارن صورتی به زیبایی بازیگرهای هالیوودی داشته باشن اما اگه با دقت توجه کنید می بینید ایرونی ها هم پوست بهتری دارن هم چهره ی زیباتر.

اگه می خواین واقعیت چهره خیلی از خواننده ها و بازیگرهای معروف رو ببینید تویه سایت یاهو عبارت"before & after photoshop" و یا "before & after makeup" رو جستجو کنید تا واقعیت های بیشتری رو مشاهده کنید.

بهتون توصیه میکنم هیچ وقت آرزو نداشته باشید که مثل بازیگرها و خواننده های بی هویت هالیوودی باشید همیشه خدا رو شکر کنید که یه ایرونی هستید و به ایرونی بودنتون افتخار کنید.

این عکسی که می بینید یه پوستر تو دانشگاه آزاد قزوینه، به کلمه ای که دورش خط کشیده شده با دقت نگاه کنید.

جالب نیست؟؟؟؟؟؟؟؟

یه غلط املایی کاملاً واضح..........

دانشگاهی که هر سال تویه مسابقات ربوکاپ نفر اول میشه اما نمی تونه کلمه "شبیه" رو بدون غلط بنویسه.

        جمعه يعنى ندبه اى در هجر دوست                      جمعه خود ندبه گر ديدار اوست

    جمعه يعنى لاله ها دلخون شوند                           از غم او بيدها مجنون شوند

        جمعه يعنى يك كوير بى قرار                                 از عطش سرخ و دلش در انتظار

         انتظار قطره اى باران عشق                                    تا فرو شويد غم هجران عشق

      جمعه يعنى بغض بى رنگ غزل                                 هق هق بارانى چنگ غزل